Logo Minters Mantelzorg

Piet kon geen spijker meer in de muur slaan

“Ongeveer drie jaar geleden is het begonnen”, vertelt Alida. “Mijn man Piet werkte na zijn pensionering nog elke dag samen met een aantal anderen aan een woonboerderij. De bekisting, de houtopbouw: het was zijn lust en zijn leven. Hij was meubelmaker van beroep en hij heeft jaren in de bouw en later in de interieurbouw gewerkt. Maar opeens kon hij niet meer zagen. “Ik kan geen spijker meer in de muur slaan”, zei hij.

Toen begon de gang naar de huisarts en van daar naar de neuroloog. Piet bleek de ziekte van Parkinson te hebben. Alida: “Er is steeds meer functieverlies, bij hem vooral in de fijne motoriek zoals bij schrijven, knoopjes dichtmaken en zagen dus. Het lopen gaat gelukkig nog wel. We kunnen er wel samen over praten, maar het doet zeer om te merken dat hij steeds trager van begrip wordt. Bij het aankleden kan hij naar zijn hemd kijken dat verkeerd om ligt zonder te weten hoe hij het moet omdraaien. Of hij steekt twee handen in een mouw. Hij vraagt iets wel honderd keer, bij wijze van spreken, want is de vraag steeds weer vergeten. Maar gelukkig heb ik een makkelijke man, hij klaagt niet en vindt veel goed. Toch is het ook voor hem moeilijk, want soms realiseert hij zich opeens wat er aan de hand is en dat is erg verdrietig.”

Regionaal kenniscentrum Morbus Parkinson

Ongeveer een jaar na de diagnose werd besloten dat Piet naar de dagbehandeling aan de Nieuwe Haven in Schiedam zou zijn. Alida: “Piet is zelf gaan kijken of dit hem zou bevallen. Hij was een beetje in een gat gevallen, want hij kon niet meer naar de bouwplaats om te klussen. Gelukkig voelde hij zich hier meteen thuis. We kregen het hoofd van de dagbehandeling op bezoek en we hebben alles toen met elkaar doorgesproken. Sindsdien wordt hij twee dagen per week opgehaald en weer thuisgebracht door een bus van de Frankelandgroep."

Parkinsoncafé

Alida (76) en Piet (85) hebben afgesproken dat pas als hij laat merken dat iets niet lukt, Alida dan vraagt of ze mag helpen. “Dat gaat tot nu toe vrij goed, maar ik weet dat Piet niet beter wordt. Hij levert steeds meer in. Ook onze relatie verandert. Dat klinkt logisch, maar is soms heel moeilijk. Het is een nare en ook ingewikkelde ziekte. Met medicijnen zijn de gevolgen enigszins te beperken, maar het medicijngebruik luistert heel nauw. We hebben afgesproken dat als hij zich niet meer zelf kan douchen, we er een professional bij halen. Iemand van de thuiszorg, bijvoorbeeld. In het Parkinsoncafé, waar Piet en ik altijd samen naartoe gaan, zien en spreken we andere mensen die in hetzelfde schuitje zitten. We hebben er allebei iets aan, ieder op onze eigen manier.”

Een realistisch beeld...

... van de dagelijkse praktijk

Minters Mantelzorg
Burgemeester Van Lierplein 51
3134 ZB Vlaardingen

T 010 435 10 22
E info@mintersmantelzorg.nl

© 2019 Minters Mantelzorg|E-colofon