Logo Minters Mantelzorg

Wandelen in Wales

Ze hadden zich verheugd op een heerlijke wandelvakantie in Wales. “We doen dat vaker: een combinatie van wandelen, steden bezoeken en van de natuur genieten”, zegt Lucas van der Velden (43) uit Vlaardingen. “Het was prachtig zomerweer, maar al na een paar dagen ging het helemaal mis. Angelique, mijn vrouw, verstapte zich en kwam bijzonder ongelukkig terecht. Door haar oerkreet wist ik meteen dat het ernstig was.”

“Hoewel we in een afgelegen natuurgebied waren, was er binnen een halfuur een ambulance”, vertelt Angelique (48). “Ik werd naar het ziekenhuis van het kuststadje Aberystwyth gebracht en meteen onderzocht – ik bleek een gecompliceerde dubbele enkelbreuk te hebben en een zwaar gekneusde rechtervoet – en geopereerd. En daarna nog een keer, want het ging allemaal niet heel goed. En dat is een understatement…” Lucas: “Ik heb een kamer genomen in het naast het ziekenhuis gelegen hotel en was zoveel mogelijk bij Angelique. Daarnaast moest ik van alles regelen en er bijvoorbeeld ook voor zorgen dat haar auto naar Nederland werd gebracht. Ik heb geen rijbewijs, nooit nodig gehad. Ik heb me trouwens voorgenomen toch maar rijlessen te gaan nemen!”

Hittegolf en helletocht…

Angelique: “Mijn been zat na de laatste operatie, die beter was verlopen, in het gips. Ik kon geen kant op. De communicatie verliep moeizaam, want de meeste verpleegkundigen spraken Welsh. Je verstaat er wel iets van, maar mist vaak de clou. Mij werd bijvoorbeeld gevraagd: ‘Would you like to spend a penny?’ De vraag was dan of ik moest plassen. Verder heerste er een hittegolf en was er geen airco. Ik wilde graag terug naar Nederland, maar heb toch zes dagen in dit ziekenhuis gelegen. De wond genas niet goed, dus moest het gips er weer af. De terugtocht was een hel, ik heb er geen ander woord voor. Ik heb dertien uur in een ambulance gelegen, op een nogal smalle brancard, voordat ik in het Vlietland Ziekenhuis arriveerde. Daar moest ik eerst in quarantaine, maar uiteindelijk kwam ik op zaal en kon de genezing inzetten. Natuurlijk wilde ik zo snel mogelijk naar huis, maar omdat ons huis nogal wat trapjes heeft, ben ik uiteindelijk in de flat van mijn moeder terechtgekomen. Dat was voor haar en ook voor ons niet altijd eenvoudig, maar wel de enige oplossing. Ik kon totaal niets en was volledig afhankelijk. Ik moest liggen en wachten. Behalve dat ik veel pijn had, is dat ook helemaal niets voor mij. Een ander probleem was mijn inkomstenderving. Ik ben zelfstandig ondernemer en kon dus niet werken. En van revalideren zou voorlopig geen sprake zijn…”

Onpraktische hulpmiddelen

Lucas, van de ene op de andere dag mantelzorger, kon gelukkig goede werkafspraken maken met zijn werkgever. “Ik ben stedenbouwkundige bij de gemeente Den Haag en kreeg volledige medewerking, dus dat was geweldig. Ik heb gebruikgemaakt van het zorgverlof, mocht thuis werken en kon bellen als ik toch meer tijd nodig had voor de zorg. Natuurlijk heb ik het met alle liefde voor mijn vrouw gedaan, maar je bent er niet op voorbereid. Hoe leg je een brace aan? Hoe help ik Angelique het beste, en zonder extra pijn te veroorzaken? Hoe maak je gebruik van die niet altijd even handige hulpmiddelen? Je hebt natuurlijk een hoog-/laagbed nodig. Maar we kregen ook een veel te klein en te gammel looprekje en even onpraktische als onhygiënische postoel. Daar moet dan natuurlijk toch een scherm omheen. En zo loop je tegen van alles aan. Wat me wel stoort en ook verbaast is dat die spullen zo slecht ontworpen zijn. Dat moet toch beter kunnen, lijkt me. Maar op een gegeven moment heb je een bepaalde routine in het combineren van werk en mantelzorg. We zijn nu een halfjaar verder en weer terug in ons eigen huis. Het gaat langzaam maar zeker beter met Angelique.”

Met liefde

“Tot enkele jaren geleden kenden wij weinig zorgen”, zegt Lucas. “We waren vaak op reis, hadden – en hebben gelukkig nog steeds – veel vrienden en een lekker leven. Natuurlijk weet in je achterhoofd wel dat er iets kan gebeuren. Dat was dus ook zo, want mijn schoonvader werd ernstig ziek. Angelique en ik hebben beiden gemantelzorgd. Ook toen heb ik een paar keer zorgverlof opgenomen. Mijn schoonvader is inmiddels overleden en we stonden in feite op het punt ons leventje weer op te pakken. De reis naar Wales was daarvan de start. En dan gebeurt dit. Toch vind ik het fijn om er in zo’n moeilijke situatie voor elkaar te kunnen zijn. Dat je kunt mantelzorgen is ook heel bevredigend. Als ik terugkijk op de periode waarin we voor mijn schoonvader hebben gezorgd, en dat was toch ruim twee jaar, dan geeft het mij een goed gevoel dat we er alles aan gedaan hebben. Daarnaast voel je je gewaardeerd om wat je doet, en ook dat is belangrijk in het leven.”

Een realistisch beeld...

... van de dagelijkse praktijk

Minters Mantelzorg
Burgemeester Van Lierplein 51
3134 ZB Vlaardingen

T 010 435 10 22
E info@mintersmantelzorg.nl

© 2019 Minters Mantelzorg|E-colofon