Logo Minters Mantelzorg

Je familie als zorgnetwerk

"Kom niet aan hun zus", zegt vader Kees lachend. De familie Droger uit Vlaardingen heeft met elkaar een manier gevonden om voor hun 19- jarige Heleen te zorgen. Ze vinden het geen last, doen het graag en uit vrije keuze. "Voor onze ouders is het ook wel eens een keer lekker om niet op te hoeven letten."

Wat is er met Heleen?

Heleen heeft een ernstige verstandelijke beperking en een vorm van autisme. "Qua leeftijd past ze niet bij haar lichaam," aldus Mirjam. Ze heeft de ontwikkeling van een kind van twee jaar. Verzorging heeft ze continu nodig, altijd moet er iemand in haar buurt zijn. Vroeger was dat nog erger dan nu. Greet: "Je moest opletten dat ze niet ineens van de trap viel. Eten kan ze niet zelfstandig en ze moet verschoond worden." Die extra zorg maakte haar broers en zussen jonge mantelzorgers. Kinderen voor wie de thuissituatie bijzonder is en niet altijd even gemakkelijk.

Soms haalt ze rare streken uit. Vroeger trok ze weleens het behang van de muur. "En je moet haar nog steeds in de gaten houden, want laatst was ze de vuile vaat weer in de kastjes aan het zetten," vertelt Mirjam. "Maar ze is heel lief," is de unanieme uitspraak van haar broers en zussen én hun partners. Door haar autisme vraagt ze vaak bevestiging - in haar eigen taal - over wat er gaat gebeuren: "Ga ik zo slapen?". "Heleen is onze schat," zegt haar vader Kees.

Hoe heeft deze familie de zorg georganiseerd?

Heleen woont thuis. Haar vader en moeder zorgen daardoor een groot deel van de tijd voor haar. Doordeweeks gaat zij naar 'school': Dagcentrum De Woutershof in Schiedam. Binnen de familie is een bijzondere manier ontstaan om de zorg in de weekenden op te vangen. Twee van de kinderen die het huis uit zijn - Mirjam en Martijn - zorgen een weekend in de vijf weken voor Heleen. Ze komt dan op vrijdagavond en op zondagavond gaat ze weer naar huis. "'We kijken een filmpje en drinken thee, overdag gaan we erop uit, naar bijvoorbeeld Plaswijckpark of naar de winkels. Haar rolstoel gaat mee voor de lange stukken," vertelt Martijn. Dat ze Heleen ook moeten verschonen en eten geven, daar zijn de broers en zussen aan gewend. Het weekend- schema, met daarin ook een weekend in het Logeerhuis in Bodegraven, wordt gemaakt door oudste zus Carolien. Zelf past ze ook regelmatig op of brengt ze Heleen weg naar haar logeeradres. En de vakanties? Dan blijft Heleen thuis en komt Carolien oppassen, of ze gaat met plezier naar haar Logeerhuis.

Hebben Kees en Greet iets gedaan om de zorgzaamheid bij hun kinderen te stimuleren?

"Ze hebben allemaal affiniteit met zorg en mensen en dat heeft zich in de loop der jaren zo ontwikkeld," aldus Kees. De zorg voor Heleen moet natuurlijk geen verplichting worden, maar die indruk heb ik niet." Martijn vult aan: "Mijn moeder is heel zachtaardig en heeft ons automatisch meegegeven goed voor elkaar te zorgen. We zijn niet anders gewend en doen het graag."

Raden jullie het anderen aan?

"Doe het!" zegt Greet gelijk lachend. "Het is goed voor iedereen binnen het gezin. Er is meer ontspanning en ruimte om dingen met elkaar te doen, of om aandacht te hebben voor elkaar." Ze legt uit: "Het was altijd moeilijk voor mij om dingen te plannen met Heleen erbij. Het huishoeden doen of in de tuin werken bijvoorbeeld. Hoewel ik altijd wel iets kon verzinnen als het niet goed ging, worden dingen soms ook TE veel." Nu gaat het leven met Heleen soepeler. "Het zou mooi zijn als meer gezinnen dit zo kunnen doen."

Een realistisch beeld...

... van de dagelijkse praktijk

Hoe doen zij dat?

Wil je meer weten over samen zorgen in een netwerk? Neem dan contact met ons op voor een vrijblijvend gesprek en advies.

T 010 435 10 22

E info@mintersmantelzorg.nl

Minters Mantelzorg
Burgemeester Van Lierplein 51
3134 ZB Vlaardingen

T 010 435 10 22
E info@mintersmantelzorg.nl

© 2021 Minters Mantelzorg|E-colofon